เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 581 ไม่ได้มีไว้เพื่อเหวินซ่วน ไม่ได้มีไว้เพื่อเจี๋ยดับสูญ
-----------------------------------------
ตู๋กูโส่วเยว่ยืนอยู่บนแท่นสูงของตำหนักจักรพรรดิชั่วคราว ทอดสายตามองทั่วสวรรค์หมื่นโลก
สีหน้าของเขาสงบนิ่ง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
เขารู้ดีว่าท่านอาทั้งสามกำลังกวาดล้างอุปสรรคทุกอย่างให้แก่เขา
นับจากนี้ไป ทั่วสวรรค์หมื่นโลกจะไม่มีผู้ใดขัดขวางเขาในการฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็งได้อีก
ทว่าตู๋กูโส่วเยว่เข้าใจดีว่าการยืมอำนาจผู้อื่นนั้นเป็นเพียงการชั่วคราวเท่านั้น เขาไม่อาจพึ่งพาจักรพรรดิจอมสรรพสิ่งทั้งสามของตนไปได้ตลอดกาล
กาลเวลานั้นไร้ความปรานี จักรพรรดิจอมสรรพสิ่งทั้งสามมีชีวิตอยู่มาเนิ่นนานเกินไป ต่อให้มักจะจำศีลอยู่เสมอ ก็ไม่อาจต้านทานการกัดกร่อนของกาลเวลาได้
ทุกครั้งที่พวกเขาลงมือ ล้วนเป็นการบั่นทอนอายุขัยของตนเองทั้งสิ้น