581 - บทที่ 577 ลาจากและทางเลือก

บทที่ 577 ลาจากและทางเลือก

-----------------------------------------

สิ้นเสียงนั้น ตู๋กูโส่วเยว่ก็ไม่รอให้ทั้งสองรั้งไว้ เขาอาศัยจังหวะก้าวเท้าเพียงก้าวเดียวก็พุ่งเข้าสู่กุยซวี

เสวียนอีและเสวียนเอ้อร์สบตากันด้วยความจนใจและกังวล

"องค์ชายทรงหุนหันเกินไปแล้ว กุยซวีเต็มไปด้วยอันตรายที่ไม่คาดฝัน เหตุใดจึงเอาตัวไปเสี่ยงเช่นนี้"

"องค์ชายทรงเติบใหญ่แล้ว ย่อมไม่กระทำการโดยปราศจากความมั่นใจ... ข้าคิดว่าการที่องค์ชายเสด็จเข้ากุยซวี คงเป็นเพราะต้องการไปตามหาท่านผู้นั้น"

สีหน้าของเสวียนเอ้อร์เปลี่ยนไปเล็กน้อย เผยแววเคารพยำเกรง

"ท่านผู้นั้น... ท่านปรมาจารย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์หรือ"

"อืม มีคำเล่าลือว่าสมัยที่องค์ชายยังเยาว์วัย มักติดตามอยู่ข้างกายท่านปรมาจารย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์เสมอ ครั้งนี้เมื่อฟื้นคืนชีพกลับมา ย่อมต้องไปคารวะท่านปรมาจารย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์เป็นธรรมดา"

ความกังวลในใจของทั้งสองมลายหายไป หากตู๋กูโส่วเยว่ตั้งใจไปตามหากู้มิ่งจริงๆ ก็ย่อมไม่มีสิ่งใดต้องให้พวกเขาเป็นห่วง