571 - บทที่ 567 ถือกระบี่อีกครา มุ่งหน้าสู่ห้วงนภา

บทที่ 567 ถือกระบี่อีกครา มุ่งหน้าสู่ห้วงนภา

-----------------------------------------

เจียงเจิ้นซื่อชะงักงัน ดวงตาเบิกกว้างสั่นระริก มองไปยังกู้เสวียนปิงด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เขาอยู่บนจุดสูงสุดมานานเกินไป จนไม่เคยพิจารณาระเบียบแห่งทั่วสวรรค์หมื่นโลกและสันติภาพจากมุมมองของผู้ที่อ่อนแอ

กู้เสวียนปิงถอนหายใจแผ่วเบา กลิ่นอายรอบกายดูร่วงโรยลงชั่วขณะ ก่อนจะพึมพำเสียงต่ำ

เจียงเจิ้นซื่อ เจ้าอยู่ในที่สูงมานานเกินไป วิธีที่เจ้าใช้มองสันติภาพนั้นผิดถนัด

สันติภาพที่เจ้าเห็น คือการที่เหล่าเจ้าเหนือหัวผู้เก่าแก่ทั่วสวรรค์หมื่นโลกคอยคานอำนาจกัน เป็นเพียงภาพลักษณ์อันสงบสุขบนสรวงสวรรค์เท่านั้น