562 - บทที่ 558 ความลับที่ยากจะเอ่ย

บทที่ 558 ความลับที่ยากจะเอ่ย

-----------------------------------------

กู้มิ่งมองท่าทางยิ้มแต่ไม่เอ่ยคำของเฟิงไห่ถังแล้ว ก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายช่างดูแปลกประหลาดนัก

"บรรพชน ท่านมิใช่เพราะความคิดเห็นไม่ตรงกับปฐมบรรพชน จึงถูกทิ้งไว้ในจักรวาลโบราณเพื่อคอยเฝ้าที่นี่หรอกหรือ"

รอยยิ้มของเฟิงไห่ถังแข็งค้าง เขาแค่นเสียงเบาๆ แล้วโต้กลับ

"พูดจาเหลวไหล ข้าย่อมเห็นด้วยกับความคิดของตาเฒ่านั่น เจ้าเด็กน้อย อย่าได้มาใส่ร้ายบรรพชนเช่นข้าส่งเดช"

หลังบ่นพึมพำ เฟิงไห่ถังก็กวาดสายตามองกู้มิ่งตั้งแต่หัวจรดเท้า

กู้มิ่งถูกสายตาที่จ้องจับผิดนั้นมองจนรู้สึกไม่เป็นธรรมชาติ จึงกระชับคอเสื้อแน่นแล้วปฏิเสธอย่างจริงจัง

"บรรพชนเก้า ข้าเป็นคนมีจรรยาบรรณ เรื่องนี้ไม่อาจทำได้เด็ดขาด"