557 - บทที่ 553 ถูกต้องจนชวนพิศวง

บทที่ 553 ถูกต้องจนชวนพิศวง

-----------------------------------------

สิ้นคำกล่าวนี้ ทั้งเหวลาร้างโบราณก็เงียบสงัดจนน่าขนลุก แท่นบูชาทั้งเก้า ยอดเขากลับหัว และโลงศพต่างนิ่งสนิทไร้สุ้มเสียง

ณ ที่ใดที่พวกเขาอยู่ ที่นั่นย่อมกลายเป็นเขตต้องห้าม นับแต่กู้เสวียนปิงเริ่มชำระล้างปวงสวรรค์ พวกเขาก็หลบหนีออกจากทั่วสวรรค์หมื่นโลกไปซ่อนตัวอยู่ในฟ้าบุพกาล เพื่อเสาะหาวิธีหลีกเลี่ยงการถูกกู้เสวียนปิงกวาดล้าง

เวลาผ่านไปหมื่นปี พวกเขาค้นพบสมบัติฟ้าบุพกาลและสร้างเขตต้องห้ามของตนขึ้นที่นี่ เฝ้ารอคอย ซุ่มซ่อน และจ้องมองด้วยความกระหาย

ใครจะคาดคิดว่าเฟิงไห่ถังจะตามมาถึงที่นี่ได้ จะไม่ให้พวกเขาโกรธแค้นและอัดอั้นตันใจได้อย่างไร

เงาร่างที่แบกรับกองซากศพและทะเลโลหิตนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองไปยังเฟิงไห่ถังด้วยสายตาเย็นเยียบ