552 - บทที่ 548 มอบของขวัญ

บทที่ 548 มอบของขวัญ

-----------------------------------------

ฉิวชานจึนิ่งงันไป ทว่าบนใบหน้ากลับไร้ซึ่งความหวาดหวั่นหรือเกรงกลัว สิ่งที่เขาไม่เข้าใจคือเหตุใดคนผู้นี้กับสุนัขหนึ่งตัว ถึงกล้าบังคับซื้อบังคับขายตนซึ่งเป็นผู้บำเพ็ญจากอารามเทียนอินกลางหุบเขาทิพยสถานเช่นนี้

อารามเทียนอินต่อให้ตกต่ำเพียงใด ยุคสมัยนี้ก็ยังมีกึ่งจักรพรรดิระดับแปดคอยคุ้มครอง อีกทั้งรากฐานที่สั่งสมมาของอารามเทียนอิน... ยังคงดำรงอยู่มิได้สูญสิ้น

"อมิตาภพุทธ โยม การบังคับซื้อบังคับขายนั้นไม่เหมาะสมนัก อีกอย่างภิกษุผู้น้อยบำเพ็ญวิถีพุทธ โยมจะให้ภิกษุผู้น้อยไปบำเพ็ญวิถีเต๋า... โยมคิดว่าเหมาะสมแล้วหรือ?"

ฉิวชานจึกล่าวอย่างจนใจพลางมองไปยังกู้มิ่ง

กู้มิ่งชะงักไปเล็กน้อย ไม่เหมาะสมหรือ? เขาเห็นว่าเหมาะสมออกจะตายไป