กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 543 ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมใคร หน้าไม่อายพอกัน
-----------------------------------------
จางจืออีเซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ราวกับถูกค้อนหนักที่มองไม่เห็นฟาดเข้าที่หน้าอกอย่างจัง
ใบหน้านั้น คิ้วกระบี่ตาดารา สันจมูกโด่งเป็นสัน ดูองอาจผึ่งผาย สง่างามดั่งเซียนผู้มีกระดูกวิถีเต๋า (ซึ่งเป็นภาพจางจืออีในจินตนาการของตนเอง)
เหมือนกันทุกประการ
มันคือใบหน้าของเขาเอง!
“ไม่... เป็นไปไม่ได้...”
จางจืออีพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงแหบพร่าและสั่นเครือ
สายตาจับจ้องอยู่ที่ร่างในโลงหินไม่วางตา สมองว่างเปล่าขาวโพลน มีเพียงคลื่นแห่งความตื่นตระหนกที่กำลังซัดสาดโหมกระหน่ำอยู่ภายใน