กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 540 พวกเราอยู่ด้วยกันเสมอ
-----------------------------------------
"มหาจักรพรรดิ หากท่านหวาดกลัวต่อตัวแปรที่จะมาสั่นคลอนอำนาจการปกครองของท่าน ผู้ที่ควรถูกกำจัดทิ้งมากที่สุดคือข้า คือเผ่าราชันมนุษย์ต่างหาก"
เจียงเจิ้นซื่อกล่าวด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวทีละคำ ดวงตาแดงก่ำจ้องเขม็งไปยังกู้เสวียนปิง
กู้เสวียนปิงหรี่นัยน์ตาลงเล็กน้อย อำนาจจักรพรรดิแผ่ซ่านออกมาโดยธรรมชาติ ปกคลุมไปทั่วท้องพระโรงจักรพรรดิและตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็งทั้งหลัง
เพียงชั่วพริบตา ทุกคนที่เพิ่งจากไปต่างตกใจจนทรุดเข่าลงกับพื้น ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวโดยไม่รู้ว่าเกิดเหตุอันใดขึ้น
เจียงเจิ้นซื่อใบหน้าซีดเผือด พยายามกัดฟันต้านทานอำนาจจักรพรรดิเอาไว้