เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 526 ศึกจอมสรรพสิ่ง
-----------------------------------------
เผ่ามารมรณะ ตำหนักจอมสรรพสิ่ง
เหล่ายอดฝีมือเผ่ามารมรณะต่างพากันเกลี้ยกล่อมหลี่จิ้งเจ๋อ ไม่ให้ทำอะไรตามอารมณ์ชั่ววูบ
กระทั่งบรรพชนระดับสูงสุดขั้นฝ่าเคราะห์แห่งเผ่ามารมรณะที่จำศีลอยู่ยังต้องตื่นขึ้นมาปรากฏกายด้วยตนเอง
“จิ้งเจ๋อ บัดนี้เผ่ามารมรณะกว่าจะหลุดพ้นจากสายตาของปวงสวรรค์มาได้ เหตุใดเจ้าจึงต้องหาเรื่องใส่ตัว นำพาเผ่ามารมรณะไปเป็นเป้าโจมตีของคนหมู่มาก และเอาตัวไปเสี่ยงเช่นนี้?”
“ต่อให้เจ้าแข็งแกร่งกว่าเต้าไท่เสวียนจริงแล้วอย่างไร? สังหารเขาได้แล้วอย่างไร? หากเจียงเจิ้นซื่อฉวยโอกาสลงมือ หรือมหาจักรพรรดิลงมือขึ้นมา เจ้าไม่รอดแน่”
“เจ้าเติบใหญ่แล้ว บัดนี้เป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่ามารมรณะเรา จะทำตัวเอาแต่ใจเช่นนี้ได้อย่างไร?”
หลี่จิ้งเจ๋อมีแววตาสงบนิ่ง เขามองไปยังบรรพชนผู้ชราภาพผู้นี้ ก่อนจะส่ายหน้าแล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ