กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 505 เสียงคัดค้าน
-----------------------------------------
เซี่ยหนานเจ๋อเดินมาเบื้องหลังหลินซู่ซู่ด้วยท่าทีเก้ๆ กังๆ เขาเป็นเพียงบุรุษผู้ซื่อตรงเกินไป จึงไม่รู้วิธีปลอบประโลมสตรีแม้แต่น้อย
เซี่ยหนานเจ๋อเกาหัวแกรกๆ ก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด อย่างมากก็แค่ให้อาจารย์ของเขาออกหน้า หรือไม่เขาก็จะโวยวายไม่ยอมแพ้ ยอมเสียหน้าไปเลยเป็นไรไป
"เจ้าอย่าร้องไห้เลย ข้าตกลงตามที่เจ้าว่าแล้วมิใช่หรือ? แต่เจ้าต้องสัญญาว่าจะติดตามข้ากลับตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็ง ห้ามอาละวาด และทุกอย่างต้องเชื่อฟังข้า"
"อยู่ที่นี่ ข้าคุ้มครองเจ้าได้ เจ้าจะทำอะไรตามใจอย่างไรก็ได้ แต่ที่ตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็งนั้นไม่ได้จริงๆ"
หลินซู่ซู่เอียงหน้า หยาดน้ำตาใสกระจ่างคลออยู่บนใบหน้า ร้องไห้ดั่งดอกสาลี่ต้องสายฝน ดูน่าทะนุถนอมยิ่งนัก
นางเม้มริมฝีปากแดงระเรื่อ สูดน้ำมูกเบาๆ พลางถามหยั่งเชิง
"จริงหรือ?"
"จริง"