507 - บทที่ 503 เจ้ากำลังดูถูกข้า ข้าโกรธมากจริงๆ

บทที่ 503 เจ้ากำลังดูถูกข้า ข้าโกรธมากจริงๆ

-----------------------------------------

กู้มิ่งยิ้มบางๆ มองใบหน้าเย้ยหยันของจั่นหมิงเซียนเหริน สองมือประสานทำท่าเคล็ดวิชา ปากพึมพำท่องคาถา

"ชั่วพริบตาผลาญอายุขัยพันปี ส่องสว่างลิขิตสวรรค์สังหารครึ่งก้าวเซียนแท้ สังเวย"

สิ้นเสียง กู้มิ่งก็ปลดปล่อยอายุขัยออกมาดั่งสายน้ำหลาก ท่ามกลางสายตาไม่อยากจะเชื่อของจั่นหมิงเซียนเหริน พลังนั้นหลั่งไหลเข้าสู่ค่ายกลสวรรค์สังหารเซียน

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ทำให้พลังของค่ายกลเพิ่มพูนขึ้นสิบเท่าในชั่วพริบตา

ยังไม่จบเพียงเท่านี้ กู้มิ่งดีดนิ้วไปยังสุญตา เพลิงลิขิตสวรรค์เก้าฟ้าโหมกระหน่ำผลาญสวรรค์ แตกกระจายออกเป็นมีดลิขิตสวรรค์นับพันล้านเล่ม พุ่งทะลวงสุญตาเข้าสังหารจั่นหมิงเซียนเหริน หมายตัดขาดโชคชะตาเซียน ตัดขาดต้นกำเนิดแห่งชีวิต และตัดขาดระดับมหามรรคของมัน