499 - บทที่ 495 หมาเอ้อร์ฮา

บทที่ 495 หมาเอ้อร์ฮา

-----------------------------------------

อสูรโบราณลึกลับเอียงคอ จ้องมองกู้มิ่งแล้วแค่นเสียงเย็นชาออกมา

"อย่าได้บังอาจลบหลู่เปิ่นจั้ว เปิ่นจั้วเกิดจากฟ้าดิน เลี้ยงดูโดยธรรมชาติ เป็นสัตว์เทพและอสูรโบราณระดับแต่กำเนิดที่อยู่เหนือสรรพชีวิตทั้งปวง เจ้าหนู จงมาเป็นทาสของเปิ่นจั้วเสีย เปิ่นจั้วจะช่วยให้เจ้าหลุดพ้นจากกาลเวลา กลายเป็นตัวตนที่มิมรณะมิแตกดับอย่างแท้จริง"

กู้มิ่งนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ในที่สุดเขาก็นึกออกว่าเงาร่างน่าสะพรึงกลัวที่วิวัฒนาการขึ้นมานั้นคือตัวอะไร มันดูคล้ายอสูรโบราณในตำนานอยู่บ้างจริงๆ

ทว่า... ร่างแท้จริงของมันกลับดูเหมือนเอ้อร์ฮาผสมกับสุนัขทิเบตันมาสทิฟฟ์เสียเหลือเกิน ต่างกันก็แค่ขนกับหางที่ไม่ไท่อีกันเท่านั้น

"เจ้าเนี่ยนะ? อสูรโบราณ? แถมยังกลัวข้า?"