กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 487 สตรีมีแต่จะทำให้ความเร็วในการชักกระบี่ของข้าช้าลง
-----------------------------------------
ครู่ต่อมา เซี่ยหนานเจ๋อมองไปยังหลินซู่ซู่ด้วยความฉงน
"เหตุใดเจ้าจึงไม่ลุกขึ้น? นอนอยู่บนพื้นเช่นนั้นสบายนักหรือ?"
หลินซู่ซู่คิ้วกระตุก ฟันขาวขบเม้มริมฝีปากแดงระเรื่อ เอ่ยขึ้นทีละคำ
"ท่าน... ข้าน้อยเส้นลมปราณขาดสะบั้น ดวงจิตวิญญาณได้รับบาดเจ็บสาหัส ขยับเขยื้อนไม่ได้เลย"
เซี่ยหนานเจ๋อได้สติจึงหัวเราะแห้งๆ ออกมาคราหนึ่ง ก่อนจะหยิบสมุนไพรโอสถออกมาให้เพื่อช่วยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ
ไม่นานนัก หลินซู่ซู่ก็ลุกขึ้นยืน นางเผยสีหน้าซาบซึ้งใจจนน้ำตาคลอเบ้า แล้วทำความเคารพเซี่ยหนานเจ๋อ
"ท่านช่างมีเมตตายิ่งนัก บุญคุณช่วยชีวิตนี้ข้าน้อยมิอาจตอบแทนได้หมดสิ้น เพียงหวังว่า..."