กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 482 เรียกพ่อสิ
-----------------------------------------
“ได้ คอยดูเถิด เดี๋ยวเจ้าก็ต้องเรียกข้าว่าพ่อบุญธรรม”
เทียนเซี่ยตี้อีพาจางจืออีเดินตรงไปยังตู๋กูโส่วเยว่ ด้วยความที่เขารู้จักนิสัยใจคอของตู๋กูโส่วเยว่ดี การจะปั่นหัวเด็กคนนี้ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย
แผนการล่อลวงจึงเริ่มต้นขึ้น
เทียนเซี่ยตี้อีเริ่มด้วยการทักทาย จากนั้น... ก็พึมพำกระซิบกระซาบไม่หยุด
ดวงตาของตู๋กูโส่วเยว่เป็นประกายขึ้นมา: พึมพำกระซิบกระซาบกลับไปเช่นกัน
เทียนเซี่ยตี้อี: พึมพำกระซิบกระซาบตอบ
ตู๋กูโส่วเยว่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง: พึมพำกระซิบกระซาบอีกครั้ง
หนึ่งก้านธูปผ่านไป ตู๋กูโส่วเยว่ก็คำนับเทียนเซี่ยตี้อีอย่างนอบน้อม