เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 477 สดับฟังความเป็นไปของสหายเก่าอีกครา
-----------------------------------------
กู้มิ่งยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย มิหนำซ้ำยังขี้เกียจเกินกว่าจะใช้เคล็ดวิชาฝังชะตาทียนโยว หรือเคล็ดวิชาเพลิงประหลาดที่เป็นวิชาต้องห้ามเหล่านั้น
สำหรับการรับมือกับเซียน... วิธีการเหล่านี้ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ ต่อให้เขาอาศัยวิชาเหล่านี้จนมีพลังสังหารในระดับฝ่าเคราะห์ขั้นสูงสุดได้ ก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี
ยามนี้ เมล็ดพันธุ์มรรคในดินแดนคุนหลิงภายในกายเขากำลังเปล่งประกายสีทอง สายธารแห่งโชคชะตาแห่งยุคสมัยค่อยๆ หลอมรวมเข้าสู่ร่างของเขา
เขาคือผู้แบกรับโชคชะตาแห่งยุคสมัย พลังโชคชะตาที่เขาสามารถดึงมาใช้ได้นั้น ยิ่งใหญ่กว่ากู้เสวียนปิงมากมายนัก
ทว่าหากไม่ถึงคราวคับขัน กู้มิ่งจะไม่ยอมใช้พลังโชคชะตาแห่งยุคสมัยเด็ดขาด เพราะสิ่งนี้มิใช่ของเขา แต่มันมาจากสรรพชีวิต จากทั่วสวรรค์หมื่นโลก และจากเหล่าปราชญ์ผู้ยอมสละชีพเพื่อทลายพันธนาการ