473 - บทที่ 469 พบหรือไม่พบ

บทที่ 469 พบหรือไม่พบ

-----------------------------------------

สภาวะของหนีเตี๋ยไม่อาจตื่นขึ้นได้นานนัก กู้มิ่งจึงไม่ได้คิดจะอยู่ต่อที่นี่นานเท่าใดนัก

หลังดื่มกินไปได้สามรอบ เสียงหัวเราะของทั้งสามก็ดังไม่ขาดสาย บรรยากาศดูอบอุ่นประหนึ่งครอบครัวเดียวกัน

เมื่อเวลาล่วงเลยมาพอสมควร หนีเตี๋ยย่อมเข้าใจดีว่ากู้มิ่งต้องจากไปแล้ว แม้ในใจจะอาลัยอาวรณ์และอยากจะเลิกจำศีลเพื่อตื่นขึ้นมาอย่างถาวร แต่กู้มิ่งไม่มีวันยอมให้เป็นเช่นนั้นแน่

หนีเตี๋ยถอนหายใจเบาๆ พลางส่งตัวตู๋กูโส่วเยว่ที่เมามายจนหลับใหลไปให้กู้มิ่ง แล้วทอดสายตามองไปยังกู้มิ่ง

"เจ้ามาครั้งนี้ คงไม่ใช่แค่กลัวว่าเจ้าเฒ่าอย่างข้าจะเหงาหรอกกระมัง? เจ้าคิดจะทำอะไรอีก?"

กู้มิ่งยิ้มรับ น้ำเสียงแฝงความสบายๆ และเรียบเฉย