กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 462 เฒ่าจอมลวงโลก
-----------------------------------------
กู้มิ่งหยุดฝีเท้าลงแล้วหันไปมองไปยังสามคนที่ดูท่าทางกระวนกระวายใจพลางส่ายหน้าอย่างจนใจ
"พอทีเถอะ อย่าทำหน้าทำตาหงอยเหงาปานนั้น ข้าไม่ใช่พวกมารร้ายเสียหน่อย"
"ต่อไปก็รักษาภาพลักษณ์กันบ้าง อย่างไรเสียพวกเจ้าก็เป็นถึงระดับกึ่งจักพรรดิ จะทำตัวให้เสียหน้าไปถึงไหน"
ทั้งสองรีบขานรับ ส่วนหูหม่างนั้นเกาหัวพลางพึมพำเสียงเบา
"พี่ใหญ่ ท่านเปลี่ยนไปนะ เมื่อก่อนท่านยังเจ้าเล่ห์กว่าพวกข้าเสียอีก"
เซี่ยหนานเจ๋อ: ...
หยวนคง: ...
ทั้งสองถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างเงียบเชียบ เพื่อป้องกันไม่ให้เลือดของหูหม่างกระเด็นมาโดนตัว