460 - บทที่ 456 ยามสนธยา

บทที่ 456 ยามสนธยา

-----------------------------------------

มองดู กู้เสวียนปิง ก้าวขึ้นสู่ระดับมหาจักรพรรดิ ในใจของ กู้มิ่ง พลันรู้สึกอาลัยอาวรณ์

หวนนึกถึงวันวาน หญ้าต้นน้อยในครานั้น บัดนี้กลับก้าวขึ้นเป็นมหาจักรพรรดิแห่งยุคสมัย บรรลุถึงสถานะไร้ศัตรูอย่างแท้จริง

ณ ฟ้าดินแห่งนี้ กู้เสวียนปิง ได้บรรลุถึงความไร้ศัตรูอย่างสมบูรณ์ หาก กู้มิ่ง ไม่ใช้เล่ห์เหลี่ยมอันใดที่ผิดไปจากวิถีปกติ ก็คงมิใช่คู่ต่อสู้ของเขา

ไม่ว่าจะเป็นเซียนพิการที่ถูกสะกดไว้ ระดับฝ่าเคราะห์ระดับสูงสุดที่กำลังหลับใหล หรือกึ่งระดับจอมสรรพสิ่งในกาลอนาคต เมื่ออยู่ต่อหน้า กู้เสวียนปิง เพียงดีดนิ้วก็มอดมลาย