416 - บทที่ 412 จิ้งจอกวิญญาณสวรรค์เก้าสวรรค์ เวินเยว่

บทที่ 412 จิ้งจอกวิญญาณสวรรค์เก้าสวรรค์, เวินเยว่

-----------------------------------------

“จุ๊ จุ๊ จุ๊ ช่างเป็นฉากที่น่าซาบซึ้งใจเสียจริง ท่านพี่ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกข้าทั้งสี่จะสงเคราะห์เจ้าทั้งสองเอง ให้พวกเจ้าได้เป็นคู่รักระดับมรณะชีวันร่วมกัน”

เฟิ่งอู๋ซวงเอ่ยช้าๆ สะบัดแขนเสื้อ หงส์น้ำแข็งเบื้องหลังแผดเสียงร้องก้องทะยานสู่เก้าสวรรค์ กางปีกกว้างไกลนับสิบล้านจั้ง กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ปกคลุมไปทั่วสุญตา

กู่ซานซา กุ้ยอวี่ และโจวเผิงจวิน ต่างก็เรียกใช้กระบวนท่าสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดของตน กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวกระจายไปทั่วสุญตาอันไร้ขอบเขต

ตู๋กูซินวางเวินเยว่ไว้บนดาวมรณะดวงหนึ่ง หลังจากวางเขตอาคมเสร็จสิ้น เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป พลันหมุนตัวถือกระบี่พุ่งเข้าใส่ยอดฝีมือระดับกึ่งจักพรรดิทั้งสี่คน

“วันนี้ ต่อให้ต้องดับสูญที่นี่ พวกเจ้าทั้งสี่ก็ต้องตายตามข้าไป”