กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 380 บรรพชนผู้ดูเคร่งขรึมแต่ก็ไม่ค่อยเคร่งขรึม
-----------------------------------------
หลังจากผ่านไปนาน กู้มิ่งก็ฟื้นคืนสภาพ พอเพิ่งจะยืนขึ้น ฝูงผีเสื้อกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นล้อมรอบเขาไว้จนแน่นขนัด
กู้มิ่งนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะไอออกมาทีหนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น
“เดี๋ยวก่อน”
เป็นไปตามคาด ผีเสื้อเหล่านั้นหยุดเคลื่อนที่เข้ามาจริง ราวกับกำลังรอฟังคำพูดถัดไปของกู้มิ่ง
กู้มิ่งกลอกลูกแก้วพลังไปมา ในชั่วพริบตาถัดมา ค่ายกลเคลื่อนย้ายในสุญตาใต้ฝ่าเท้าก็เริ่มทำงาน ร่างของเขาสั่นไหวราวกับกำลังจะเลือนหายไป
เขายกยิ้มที่มุมปากอย่างลำพองใจ
“ลาล่ะ”
ทว่าวินาทีต่อมา รอยยิ้มนั้นกลับแข็งค้าง มิติที่สั่นไหววูบวาบอยู่ครู่หนึ่งดับลง เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้จากไปไหน