372 - บทที่ 373 สหายเก่าพบหน้า

บทที่ 373 สหายเก่าพบหน้า

-----------------------------------------

หนึ่งชั่วยามผ่านไป ตู๋กูซินใบหน้าเจือความเมามาย สุราเมามายไร้สติฝันใฝ่นี้ ต่อให้ตบะสูงส่งเพียงใดก็ไม่อาจต้านทานได้ หากไม่ใช้พลังปราณสะกดกลั้นไว้ ต่อให้เป็นเซียนมาเองก็ยังต้องเมามาย

ตู๋กูซินไม่รักษาท่าทีสำรวมเช่นก่อนหน้าอีกต่อไป เขายิ้มพลางมองไปยังกู้มิ่ง

"อาจารย์ ท่านคงไม่ใช่ผู้ดูแลร้านค้าแห่งกาลเวลาผู้นั้นหรอกนะขอรับ? ท่านเข้ามาที่นี่ตั้งแต่เมื่อใด? แล้วเหตุใดจึงกลายเป็น... สิ่งมีชีวิตในโลกนี้ไปได้?"

กู้มิ่งยกจอกสุราขึ้นดื่มจนหมดสิ้น ท่าทางเอนกายพิงตั่งนอนอย่างสบายอารมณ์ราวกับเซียนขี้เมา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เรื่องมันยาว วันนั้นข้าเดินทางผ่านมา ถูกกฎระเบียบประหลาดดึงเข้ามาในเขตต้องห้าม คิดว่าอย่างไรก็ต้องทิ้งอะไรไว้สักหน่อย เลยทิ้งอักษรแปดตัวนั้นไว้"