เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 368 ความน่ากลัวของกฎระเบียบ
-----------------------------------------
ยามสนธยามาเยือน ร้านค้าแห่งกาลเวลาปิดทำการ
กู้มิ่งเอนกายลงบนเก้าอี้โยก เก็บสัญญาฉบับต่างๆ เข้าแหวนเก็บของจนหมดสิ้น
ในยามนี้ เขากลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยสายหนึ่งแฝงเร้นเข้ามาในร่าง
กู้มิ่งตกใจเล็กน้อย แววตาฉายความซับซ้อนขณะมองแหวนเทียนเซิ่งบนนิ้วมือ พึมพำกับตนเอง
มหาทวีปที่สาบสูญแห่งนี้ กลับมีตัวตนของโชคชะตาแห่งยุคสมัยอยู่ด้วยหรือ เป็นเรื่องบังเอิญ หรือว่า...
ในที่สุดกู้มิ่งก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดตนจึงสามารถเข้ามาแทนที่เจ้าของร้านคนก่อนได้ เห็นทีคงเป็นเพราะเขามีโชคชะตาแห่งยุคสมัยติดตัวมาด้วย
ราวกับว่ากู้มิ่งจะเริ่มเข้าใจแล้วว่าตนควรทำสิ่งใดและจำเป็นต้องทำสิ่งใด (เป็นการปูทางสู่มหายุคถัดไป ทิ้งปมไว้สักนิด)
...