เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 359 ให้เวลาเจ้า ฟื้นคืนเต็มกำลัง
-----------------------------------------
หนานกงต้าลี่สัมผัสได้ว่าตนกำลังจะถูกสยบลงโดยสมบูรณ์และสูญเสียกำลังในการขัดขืน ในวินาทีนั้นแววตาของนางก็ฉายความเด็ดเดี่ยวออกมา
"อาจารย์ ศิษย์พี่ ข้าเกรงว่าคงไม่อาจกลับไปได้แล้ว เพียงแต่ไม่ทราบว่าเหตุใดท่านทั้งหลายจึงร้อนรนเรียกข้ากลับไปนัก"
"ศิษย์พี่ใหญ่ ข้ามาหาท่านแล้ว"
ยอมแตกหักดีกว่ายอมก้มหัว นางหนานกงต้าลี่ต่อให้ต้องตาย ก็จะไม่มีวันตกเป็นเชลยของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฉียนหยวนเด็ดขาด
ในยามที่ก้าวเข้าสู่ระดับมรณะชีวัน ฝ่ามือเรียวยาวข้างหนึ่งก็วางลงบนไหล่ของนาง
"แม่ตัวดี ทำอะไรวู่วาม ไม่รู้จักระวังตัวเลยจริงๆ"
เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น ราวกับข้ามผ่านกาลเวลาหมื่นปีมาถึง ทำให้หนานกงต้าลี่แข็งค้างไปทั้งร่าง
เงาร่างที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น ยังคงเป็นเช่นเมื่อหมื่นปีก่อน พร้อมรอยยิ้มที่ผ่อนคลายและราบเรียบ ยืนขวางอยู่เบื้องหน้าของนาง