342 - บทที่ 343 ลาก่อน หรือก็คือการจากลา

บทที่ 343 ลาก่อน หรือก็คือการจากลา

-----------------------------------------

กู้มิ่งจูงมือเล็กๆ ของจ้าวหลิงเยว่ไว้ พลางหมุนกายกลับมาอย่างช้าๆ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอบอุ่นดั่งสายลมวสันต์ เขายืนอยู่ท่ามกลางแสงแดดอันเจิดจ้าแล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ

"หนิงอี ไม่ได้พบกันนานเลยนะ"

เมื่อมาถึงเบื้องหน้ากู้มิ่ง จ้าวหนิงอีก็มีน้ำตานองหน้า นางลูบไล้เส้นผมของกู้มิ่งอย่างทะนุถนอม เมื่อมั่นใจว่านี่ไม่ใช่ความฝันจึงค่อยวางใจลงได้บ้าง

"เจ้ากลับมาแล้ว..."

ถ้อยคำนับพันหมื่นประการถูกรวบรวมเหลือเพียงสี่คำ แต่กลับหนักอึ้งเหลือคณา

กู้มิ่งเช็ดหยาดน้ำตาให้นาง เมื่อเห็นริ้วรอยที่หางตาและเส้นผมสีขาวโพลนบนศีรษะ ในใจเขาก็รู้สึกหม่นหมองอย่างบอกไม่ถูก