เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 335 ส่งเสด็จปราชญ์ยุทธ์ครั้งสุดท้าย
-----------------------------------------
สายตาของเขามองไปยังศาลาชะตาสวรรค์ พลางถอนหายใจแผ่วเบาและพึมพำกับตนเอง
"ยังไม่กลับมาอีกหรือ? ความเสียใจเพียงหนึ่งเดียวของท่านอาจารย์ ก็คือการได้พบหน้าเขาอีกสักครา"
ชีหลีเผยรอยยิ้มขมขื่น ต่อให้เขาจะเป็นหนึ่งในยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของวิชาใหม่แล้วอย่างไรเล่า ในเมื่อต้องเผชิญกับความปรารถนาสุดท้ายของท่านอาจารย์ผู้เพียรพยายามอบรมสั่งสอนเขามา เขาก็ไร้ซึ่งหนทางจะช่วยเหลือ
ชีหลีทอดถอนใจยาวพลางแหงนหน้ามองไปยังท้องนภา ชายร่างกำยำผู้นี้แววตาไหวระริกเผยให้เห็นความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความแข็งแกร่ง พร้อมกับความเว้าวอน
"สวรรค์เอ๋ย หากท่านมีตา โปรดให้ท่านอาจารย์ของข้าจากไปโดยไร้ซึ่งความเสียใจเถิด..."
"ท่านอาจารย์ลำบากมาทั้งชีวิต ถูกภาระผูกมัดไว้ที่สำนักนักสู้ชั่วชีวิต ความปรารถนาสุดท้ายของท่าน ก็เพียงแค่อยากพบหน้าสหายเก่าสักครั้งเท่านั้น"