เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 332 ข้าอนุญาตให้พวกเจ้าเผ่าวิญญาณโลหิตฝึกวิชาใหม่แล้วหรือยัง?
-----------------------------------------
สิ้นคำ ฮุนอินจื่อพยักหน้าเล็กน้อย บนใบหน้าเผยรอยยิ้มดูแคลนเหยียดหยาม ก่อนจะเอ่ยเบาๆ
"สายนั้นช่างไร้น้ำยาเสียจริง เพียงแค่ดินแดนเสวี่ยโยวก็จัดการไม่ได้ เก็บไว้จะมีประโยชน์อันใด?"
"ข้าจำได้ว่าบรรพชนของสายนั้น ดูเหมือนจะเป็นระดับฝ่าเคราะห์กระมัง? หึหึ แม้แต่พวกมดปลวกที่คอยกระโดดโลดเต้นยังจัดการไม่ได้ ช่างเป็นพวกไร้ค่าจริงๆ"
"ครานี้ข้าจะลงมือด้วยตนเอง พวกมดปลวกในดินแดนเสวี่ยโยวทั้งหลาย จะต้องถูกข้ากวาดล้างจนสิ้น ไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว"
ฮุนอินจื่อกางฝ่ามือออกแล้วกำกลางอากาศ สุญตาเบื้องหน้าเกิดระลอกคลื่นไหวระริก เขาไม่เคยเห็นตำหนักฝังวิญญาณอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
ทว่าจู่ๆ สีหน้าเขากลับเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่รู้เพราะเหตุใด ในใจกลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด