กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 329 กระบี่กระดูกสันหลังมังกร, สี่ฤดูแห่งสรรพสิ่ง
-----------------------------------------
เห็นภาพนี้ ชีหลีก็เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาฉับพลัน รู้สึกไร้หนทางอย่างบอกไม่ถูก
"เจ้ายังมีกระบี่เย่อีกกี่เล่มกันแน่?"
กู้เสวียนปิงยังคงแย้มยิ้มเช่นเดิม เอ่ยเสียงเรียบ
"เจ้าลองทายดูสิ"
"ไม่สู้แล้ว ข้ายอมแพ้"
สิ้นคำ ทั้งสองต่างเก็บพละกำลังแล้วถอยหลังไปหลายก้าว
ชีหลีกวาดสายตามองกู้เสวียนปิงอย่างลึกซึ้ง เขาจำต้องยอมรับว่ากู้เสวียนปิงผู้นี้... ลึกล้ำเกินหยั่งถึง
ชีหลีรู้สึกว่าในบรรดาผู้เข้าประลองสิบอันดับแรกนั้น แม้จะมีผู้ที่สามารถเอาชนะเขาได้อยู่บ้างและมีไม่น้อย แต่ผู้ที่ทำให้เขาไม่อาจสัมผัสได้ถึงช่องว่างระหว่างพลังได้เลยนั้น มีเพียงกู้เสวียนปิงเท่านั้น