กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 321 อันดับหกก็ดีเหมือนกัน
-----------------------------------------
ท่ามกลางฝูงชน มีเงาร่างหนึ่งยืนนิ่งเงียบสนิท สายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งจับจ้องไปยังเงาร่างที่กำลังโอหังอวดดีอยู่บนแท่นประลอง
กู้มิ่งละสายตากลับมาแล้วพึมพำกับตนเองเบาๆ
"เผ่าวิญญาณโลหิตงั้นหรือ? ช่างมีวาสนาต่อกันเสียจริง"
"คิดจะบำเพ็ญวิชาใหม่ของข้า เจ้าเคยถามข้าแล้วหรือยัง? คิดจะชิงตำแหน่งมหาจักรพรรดิ คิดจะแย่งชิงโชคชะตาแห่งยุคสมัย ข้ากลับอยากจะตัดโชคชะตาของเผ่าวิญญาณโลหิตพวกเจ้า ให้พวกเจ้าต้องพบกับความพินาศย่อยยับไม่เหลือซาก"
กู้มิ่งรู้ดีว่าเผ่าวิญญาณโลหิตนี้ไม่ใช่สิ่งที่ดีงามอะไร มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นมะเร็งร้ายที่วังสวรรค์ฝังเอาไว้เพื่อทำลายโชคชะตาของดินแดนแห่งนี้