291 - บทที่ 292 เรียกคน เส้นสาย

บทที่ 292 เรียกคน, เส้นสาย

-----------------------------------------

บนยอดเขา ตู๋กูซินนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างกายกู้มิ่ง พลางมองไปยังกู้มิ่งด้วยความสงสัย

"ท่านอาจารย์ เรากำลังรอผู้ใดอยู่หรือขอรับ?"

กู้มิ่งยิ้มบางๆ แล้วลูบศีรษะเด็กน้อย

"ผู้ที่สามารถยืมอำนาจมาใช้ได้บ้างน่ะ"

ตู๋กูซินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ

"ท่านอาจารย์ คงไม่ใช่ท่านอาหรือท่านป้าในหมู่บ้านหรอกนะขอรับ?"

ปัง!

กู้มิ่งยกมือเคาะศีรษะศิษย์รักไปทีหนึ่ง ต้องยอมรับว่าสัมผัสนี้ดีไม่น้อย มิน่าเล่าพวกตาเฒ่าเหล่านั้นถึงชอบเคาะหัวเขานัก