284 - บทที่ 285 ลูกเดินทางไกลแม่ย่อมเป็นห่วง

บทที่ 285 ลูกเดินทางไกลแม่ย่อมเป็นห่วง

-----------------------------------------

กู้มิ่งใช้ความสามารถด้านเงินตราจนได้รับการยอมรับจากบิดามารดาของตู๋กูซิน และได้กลายเป็นอาจารย์ของตู๋กูซินในที่สุด

กู้มิ่งสร้างเรือนเกษตรหลังเล็กขึ้นในแดนรกร้างใหญ่เพื่อพักอาศัยชั่วคราว และให้ตู๋กูซินเริ่มการบำเพ็ญวิชาใหม่

การบำเพ็ญวิชาใหม่ย่อมไม่ใช่อะไรที่ง่ายดาย กู้มิ่งจำเป็นต้องให้ตู๋กูซินเข้าใจถึงแนวคิดและแก่นแท้ของวิชาใหม่เสียก่อน

"ท่านอาจารย์ วิชาใหม่คืออะไรหรือขอรับ? แล้วมันยังมีวิชาเก่าอยู่อีกหรือ?"

ตู๋กูซินนั่งขัดสมาธิอย่างว่าง่ายบนพื้น มือเล็กป้อมกำชายเสื้อไว้แน่นพลางขยับตัวไปมา ดวงตากลมโตใสซื่อจ้องมองไปยังกู้มิ่งด้วยความสงสัย

กู้มิ่งนั่งอยู่เบื้องหน้า สะบัดแขนเสื้อเบาๆ ปรากฏแผ่นภาพแสงลอยเด่นขึ้นมาแสดงโครงสร้างร่างกายมนุษย์ในรูปแบบภาพเคลื่อนไหวเพื่ออธิบายวิชาใหม่ให้ตู๋กูซินฟัง

"เมื่อมีของใหม่ ย่อมต้องมีของเก่า วิชาเก่าก็คือระบบการบำเพ็ญที่เหล่าผู้อาวุโสในหมู่บ้านของเจ้าใช้กันอยู่นั่นเอง"

"ระบบวิชาลับนั้น จำเป็นต้องมีการปรับเปลี่ยนไปตามยุคสมัย"