กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 266 เจดีย์สยบแดนทุรกันดาร
-----------------------------------------
กู้มิ่งมองดูหูเม่ยเอ๋อร์ที่ยืนอยู่เบื้องหลังด้วยท่าทางสิ้นหวังราวกับคนตายทั้งเป็น จึงเอ่ยปลอบใจ
“เจ้าได้รับวาสนา ท้าทายสวรรค์เปลี่ยนชะตามาได้แล้ว จะกลัวข้าฆ่าปิดปากไปไย เหตุใดต้องทำหน้าตาอมทุกข์เช่นนั้น”
หูเม่ยเอ๋อร์ไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป นางโกรธจนทรุดตัวลงนั่งยองๆ กับพื้น ซุกหน้าลงกับแขนทั้งสองข้างแล้วปล่อยโฮออกมา
กู้มิ่ง: ...
เขารู้สึกปวดหัวขึ้นมา ไม่กลัวการฆ่าฟัน แต่กลัวผู้หญิงร้องไห้ที่สุด น่ารำคาญนัก
“เลิกร้องได้แล้ว ข้าไม่ได้ตกลงว่าจะไม่ฆ่าเจ้าหรอกหรือ? อีกอย่างข้าก็ไม่ได้คิดจะทาสเจ้าเสียหน่อย”