241 - บทที่ 242 เจ้าสำนักกลไกสวรรค์

บทที่ 242 เจ้าสำนักกลไกสวรรค์

-----------------------------------------

"ดี ดี ดี เจ้ามดปลวก เจ้าคิดจริงหรือว่าเปิ่นจั้วจะเกรงกลัวเจ้า"

ซูชุนคำรามลั่น หยิบเอาต้นกำเนิดแห่งชีวิตจำนวนมหาศาลออกมาจากแหวนเก็บของ กระจายไว้รอบกายจนกลายเป็นแหล่งพลังงานอันไพศาลหลอมรวมเข้าสู่ร่าง

"เปิ่นจั้วยอมสังเวยอายุขัยหนึ่งแสนปี หากวันนี้ไม่หาตัวเจ้าให้พบ เปิ่นจั้วขอสาบานว่าจะไม่ขออยู่เป็นคนอีกต่อไป"

สิ้นเสียงคำราม ซูชุนผู้เป็นยอดฝีมือระดับมหายานระยะต้นก็ตัดสินใจสังเวยอายุขัยหนึ่งแสนปีทันที เพื่อใช้เคล็ดวิชาลิขิตสวรรค์อีกครั้งในการทำนายหาตัวกู้มิ่ง

กู้มิ่งสัมผัสได้ถึงพลังจากการสังเวยอายุขัย ซึ่งทำให้พละกำลังของซูชุนเพิ่มพูนขึ้นหลายสิบเท่า

กู้มิ่งแค่นหัวเราะพลางพึมพำกับตัวเองเบาๆ