237 - บทที่ 238 นักพรตโอสถอัคคีคู่ ศาลากลไกสวรรค์

บทที่ 238 นักพรตโอสถอัคคีคู่ ศาลากลไกสวรรค์

-----------------------------------------

ถั่วป๋าเอ้อชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะมองว่านฉงอีด้วยความสงสัย เขาไม่เคยเห็นว่านฉงอีมีท่าทีจริงจังและเคร่งขรึมถึงเพียงนี้มาก่อน

"ท่านว่าน หรือว่าท่านรู้จักอาจารย์ของพี่ชายคนนี้ของข้า?"

ถั่วป๋าเอ้อเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้

ว่านฉงอีพยักหน้าเบาๆ พลางทอดสายตามองสายลมชิงเฟิงที่พัดผ่าน ราวกับห้วงความทรงจำกำลังย้อนกลับมา น้ำเสียงของเขาหนักอึ้งขึ้น

"ไม่นึกเลยว่าศิษย์ของผู้นั้นจะเข้าสู่ยุทธภพโดยไร้สุ้มเสียงเช่นนี้"

"นายน้อย ท่านยังเยาว์นัก จึงไม่แปลกที่จะไม่ทราบเรื่องนี้"

"นายน้อยเคยได้ยินคำกล่าวนี้หรือไม่ ในบรรดานักหลอมโอสถทั่วใต้หล้า วิหารโอสถครอบครองไปห้าส่วน นักหลอมโอสถทั่วไปครอบครองหนึ่งส่วน ส่วนที่เหลืออีกสี่ส่วนนั้น... เป็นของผู้นั้นแต่เพียงผู้เดียว"