227 - บทที่ 228 เคยมีสายสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับเจินเหรินอวิ๋นถิง

บทที่ 228 เคยมีสายสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับเจินเหรินอวิ๋นถิง

-----------------------------------------

หลี่หลวนเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วมุ่น ในใจยังมีความกังวลอยู่บ้าง

หากสุนัขจนตรอกย่อมทำเรื่องบ้าบิ่น สำนักถานสือย่อมหลีกเลี่ยงความสูญเสียไม่ได้ ในสายตาของเขา สำนักอวิ๋นถิงกระจ้อยร่อยเพียงนี้ จะเทียบกับชีวิตศิษย์สำนักถานสือแม้แต่คนเดียวได้อย่างไร

ทว่าเรื่องมาถึงขั้นนี้ หากเขาไม่ลงมือ จะไม่กลายเป็นตัวตลกให้คนทั้งใต้หล้าหัวเราะเยาะเอาหรือ

“หึหึ ในเมื่อพวกเจ้าอยากตายนัก เปิ่นจั้วก็จะสงเคราะห์ให้”

“จะได้ไม่ต้องลำบากท่านทูตจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งเทียนต้องเสียเที่ยว”