223 - บทที่ 224 ยามรุ่งอรุณแห่งหนึ่ง การอำลาอย่างไร้สุ้มเสียง

บทที่ 224 ยามรุ่งอรุณแห่งหนึ่ง การอำลาอย่างไร้สุ้มเสียง

-----------------------------------------

เต้าเซิงอีพยักหน้าเล็กน้อย มองใบหน้าที่เหมือนกันราวกับแกะแล้วยิ้มกล่าว

"ไปเถอะ กลับไปรวมตัวกันหน่อยไหม?"

"ได้ หลังจบศึกครั้งนี้ พวกที่คิดจะกระดุกกระดิกก็สงบเสงี่ยมลงไปมากแล้ว"

ร่างทั้งสองเลือนหายไปในพริบตา ออกจากสถานที่แห่งนี้

...

ตำหนักจักรพรรดิอสูร

เมื่อมหาสงครามยุติลง เหล่าอสูรต่างรู้ผลลัพธ์กันดีแล้ว

ยามที่เหล่าบรรพชนอสูรกำลังจะจากไป กระบี่เทียนอสูรก็แหวกอากาศพุ่งเข้ามา ปักลงในมือของซือจงเจี๋ย