เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 217 ให้ท่านอาจารย์ของเจ้ามา!!
-----------------------------------------
การต่อสู้ยืดเยื้อต่อเนื่องมาหนึ่งวันหนึ่งคืน เย่หยุนเฉินแทบจะหมดแรง ชุดคลุมยาวสีขาวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด มือถือกระบี่เงาวารียืนหยัดอยู่ท่ามกลางกระแสอลวนแห่งสุญตา
ยอดฝีมือระดับมหายานที่เหลืออีกสิบเจ็ดคน ต่างก็ได้รับบาดเจ็บมากน้อยต่างกันไป สีหน้าของแต่ละคนดูย่ำแย่ถึงขีดสุด
พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเย่หยุนเฉินจะแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ แม้จะร่วมมือกันก็ยังไม่อาจจัดการเขาได้ในเวลาอันสั้น
เย่หยุนเฉินมองชางจิ่วหย่วนด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเอ่ยถากถางคำหนึ่ง
“ชางจิ่วหย่วน เจ้าช่างอ่อนหัดนัก ในตำหนักจักรพรรดิอสูรของเจ้า หากไม่นับซือจงเจี๋ยที่พอจะเป็นคนขึ้นมาหน่อย จอมอสูรคนอื่นๆ ก็เป็นเพียงขยะทั้งสิ้น”