213 - บทที่ 214 เหวอสูร

บทที่ 214 เหวอสูร

-----------------------------------------

กู้มิ่งถอนหายใจอย่างจนใจ แม่สาวน้อยคนนี้... ไม่สิ นางอายุมากกว่าเขาเสียอีก

ตานไถชิงเหรารผู้นี้ ช่างเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นเสียจริง

กู้มิ่งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ลูกแก้วพลังในดวงตาไหวระริก พลันฉุกคิดขึ้นได้ว่า แม้ตนจะไม่สามารถทำนายโชคชะตาของเย่หยุนเฉินได้ แต่การทำนายความเป็นไปในครั้งนี้ย่อมไม่ส่งผลกระทบต่อเส้นทางแห่งโชคชะตาโดยตรง

อีกทั้งตนก็ตัดสินใจเป็นเพื่อนร่วมทางไปแล้ว หากเพียงระวังไม่ให้เข้าไปเปลี่ยนเส้นทางแห่งอนาคตก็ย่อมไม่มีปัญหา

“รอข้าสักครู่”

ท่ามกลางสายตาฉงนของทั้งสอง กู้มิ่งยืนประสานมือไว้ด้านหลังแล้วค่อยๆ หลับตาลง

ชั่วครู่ต่อมา กลิ่นอายลึกลับล้ำลึกก็หมุนวนอยู่รอบกาย เมื่อเขาลืมตาขึ้น ดวงตากลับแปรเปลี่ยนเป็นดั่งดาราพราวระยับทั่วท้องนภา

เห็นดังนั้น เย่หยุนเฉินจึงกล่าวด้วยความทอดถอนใจ