กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 193 ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์
-----------------------------------------
ซือเสวียนถึงกับมึนงง เขาตั้งตัวไม่ทันด้วยซ้ำ การต่อสู้ก็จบลงแล้ว
ไม่ว่าเขาจะออกแรงเพียงใด ก็ไม่อาจดิ้นหลุดจากเส้นสายกระบี่ที่พันธนาการไว้แน่นหนา หากคิดจะฝืนทำลายออกไป ก็มีแต่ต้องถูกสับร่างเป็นชิ้นๆ เท่านั้น
"นี่... เป็นไปไม่ได้!!"
ซือเสวียนเสียขวัญจนแทบสิ้นสติ เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเผ่าอสูรโบราณที่ได้ชื่อว่าไร้ผู้ต่อต้านในระดับเดียวกัน จะถูกเผ่ามนุษย์ที่เขาดูแคลนสยบลงได้ในกระบวนท่าเดียวทั้งที่ตบะต่ำกว่า
กู้มิ่งเองก็แปลกใจอยู่บ้าง เจ้าซือเสวียนนี่เป็นอัจฉริยะฟ้าประทานจริงหรือ เหตุใดจึงเปราะบางถึงเพียงนี้
เขาหารู้ไม่ว่าคู่ต่อสู้ที่ผ่านมาของตนไม่เคยเป็นคนรุ่นเดียวกัน และบรรดายอดฝีมือที่เขาเคยเผชิญหน้าล้วนเป็นตัวตนที่สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทิศ