กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 249 ผู้ทำการใหญ่ ย่อมตัดขาดได้แม้สายเลือด
-----------------------------------------
เมื่อสยบหวังถัวได้แล้ว หวังเยียนเอ๋อร์จึงถ่ายทอดวิชาหลอมโอสถสายโลหิตให้แก่เขา
ทันทีที่ได้เห็นเคล็ดวิชาหลอมโอสถสายโลหิต หวังถัวก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตื่นตะลึง ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
“การใช้วิชาหลอมโอสถสายโลหิตโดยนำชีวิตคนมาเป็นเครื่องสังเวยเช่นนี้... ช่างโหดเหี้ยมอำมหิตนัก ทั้งยังผิดต่อวิถีสวรรค์และจริยธรรมของมนุษย์!”
“ผู้ที่ถูกนำไปหลอมรวมย่อมไร้หนทางเข้าสู่วัฏสงสาร ร่างกายดับสูญ จิตวิญญาณสลาย และถูกลบเลือนร่องรอยไปจนสิ้น”
หวังเยียนเอ๋อร์แค่นหัวเราะอย่างเย็นชา นางหาได้ใส่ใจต่อคำทัดทานนั้นไม่
“แล้วอย่างไรเล่า? ในยุคสมัยเช่นนี้ โลกใบนี้ก็เป็นเพียงสถานที่ที่คนกินคนอยู่แล้ว”