กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 235 ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังร้อนใจ แต่ใจเย็นลงก่อนเถิด
-----------------------------------------
กู่มิ่งไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง แขนเสื้อสะบัดพลิ้ว รวบรวมพลังปราณจากฟ้าดินจนควบแน่นเป็นกระบี่คริสตัลยาวสามฉื่อในพริบตา
“มดปลวก!”
เขากล่าวพึมพำเพียงคำเดียวแล้วตวัดกระบี่ออกไปอย่างไม่ใส่ใจ เสียงวิถีกระบี่ดังกังวานก้องฟ้าดิน เจตจำนงกระบี่นับหมื่นสายดุจสายลมพัดผ่าน หลอมรวมเป็นคลื่นกระบี่ถาโถมเข้ากลืนกินจงจ冢จนสิ้นในคราเดียว
จากที่ปรากฏตัวด้วยความดีใจ ลงมือโจมตี จนกระทั่งสิ้นชีพ ใช้เวลาเพียงสองลมหายใจเท่านั้น
เหล่าศิษย์สำนักทันสือที่เหลือต่างตกตะลึง ยืนอึ้งอยู่กับที่จนลืมสิ้นแม้กระทั่งจะหนีเอาตัวรอด