กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 233 ทะเลแห่งวิชาไร้ขอบเขต จงเรียนรู้ เรียนรู้ และเรียนรู้!!
-----------------------------------------
“นับวันยิ่งน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ เรื่องนี้คงต้องรายงานไปยังหอใหญ่เสียแล้ว”
หูเม่ยเอ๋อร์หมุนตัวกลับไปนั่งบนเก้าอี้ เขียนจดหมายฉบับหนึ่งแล้วใช้เคล็ดวิชาลับผนึกไว้
“นำจดหมายนี้ไปส่งให้ผู้อาวุโสที่หอใหญ่”
“รับทราบ”
ในความมืดมิด ร่างหนึ่งปรากฏกายขึ้น รับจดหมายด้วยท่าทีนอบน้อมก่อนจะเลือนหายไป
...
เรื่องราวในหอเทียนจีนั้น กู่มิ่งย่อมไม่ล่วงรู้และไม่ได้ใส่ใจแต่อย่างใด
สำหรับเรื่องที่หูเม่ยเอ๋อร์พยายามหยั่งรู้รากเหง้าของเขานั้น... แท้จริงแล้วเขากลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร ราวกับถูกยุงกัดเพียงแผ่วเบาเท่านั้น