เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 217 ให้ท่านอาจารย์ของเจ้ามาพบข้า!!
-----------------------------------------
การต่อสู้ดำเนินต่อเนื่องมาหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็ม เย่หยุนเฉินแทบจะหมดแรง อาภรณ์สีขาวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโลหิต มือถือกระบี่เงาน้ำยืนหยัดอยู่ท่ามกลางห้วงอากาศที่ปั่นป่วน
ปีศาจอาวุโสระดับต้าเฉิงที่เหลืออีก 17 ตน ต่างก็ได้รับบาดเจ็บมากน้อยต่างกันไป สีหน้าของแต่ละตนดูย่ำแย่อย่างถึงที่สุด
พวกมันไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเย่หยุนเฉินจะแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ ต่อให้พวกมันร่วมมือกัน ก็ยังไม่อาจจัดการเขาลงได้ในเวลาอันสั้น
เย่หยุนเฉินปรายตามองชางจิ่วหยวนด้วยสายตาเย็นชาพลางเอ่ยเยาะเย้ย
“ชางจิ่วหยวน เจ้าช่างอ่อนแอเสียจริง ในตำหนักจักรพรรดิปีศาจของเจ้า นอกจากซือจงเจี๋ยที่พอจะนับว่าเป็นคนขึ้นมาหน่อยแล้ว ปีศาจอาวุโสตนอื่นล้วนเป็นเพียงขยะ”