เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 214 เหวอสูร
-----------------------------------------
กู่มิ่งทอดถอนใจอย่างจนปัญญา แม่สาวน้อยคนนี้... ไม่สิ นางอายุมากกว่าเขาเสียอีก
ตานไถชิงเหรินผู้นี้ ช่างเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นเสียจริง
กู่มิ่งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาไหวระริก พลันนึกขึ้นได้ว่าแม้ตนจะไม่อาจหยั่งรู้ชะตาของเย่หยุนเฉินได้ แต่การหยั่งรู้โชคชะตาดีร้ายในการเดินทางครั้งนี้ ย่อมไม่ส่งผลกระทบต่อวิถีแห่งโชคชะตาโดยรวม
อีกทั้งในเมื่อเขาตัดสินใจร่วมทางไปเองแล้ว หากเกี่ยวข้องกับตัวเขา ก็เพียงแค่ระวังไม่ให้ไปเปลี่ยนแปลงวิถีอนาคตก็พอ
“รอข้าสักครู่”
ท่ามกลางสายตาฉงนของทั้งสอง กู่มิ่งยืนไพล่หลังแล้วค่อยๆ หลับตาลง
เพียงชั่วครู่ รัศมีอันลึกล้ำก็หมุนวนรอบกายเขา เมื่อลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นกลับกลายเป็นดั่งดวงดาราที่บรรจุสรรพสิ่งไว้ภายใน