เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 187 วิถีนักสู้ ย่อมรุ่งเรือง
-----------------------------------------
พรวด!
สือลั่วจิงกระอักเลือดออกมาคำโต เจตจำนงกระบี่ทะลวงเหวฉีกกระชากปราณโลหิตของเขาจนแตกซ่าน ก่อนจะพุ่งทะลวงร่างทิ้งบาดแผลฉกรรจ์ไว้
ร่างของเขาร่วงหล่นจากฟากฟ้า กระแทกเข้ากับพื้นดินจนฝุ่นตลบอบอวล เศษหินกระเด็นกระดอนไปทั่วบริเวณ
เลือดสีแดงฉานที่ร้อนระอุหยดลงบนแผ่นหินจนเกิดเสียงกัดกร่อนและมอดไหม้ เลือดจากบาดแผลที่หน้าอกยังคงหลั่งไหลไม่หยุดนิ่ง ก่อตัวเป็นสายธารสีชาดอยู่แทบเท้า
เส้นผมสีขาวโพลนของเขาบัดนี้ถูกย้อมจนแดงฉานด้วยโลหิต พลังชีวิตและปราณในกายเหลืออยู่เพียงน้อยนิด
เจี้ยนจวินเทียนยังคงท่าทีเย่อหยิ่งดั่งเดิม เขาเอ่ยขึ้นช้าๆ ราวกับเป็นการยอมรับในตัวสือลั่วจิง
"เจ้าพ่ายแพ้แล้ว แต่การที่ทำได้ถึงเพียงนี้ก็นับว่าน่าภาคภูมิใจนัก มันพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าวิถีของเจ้า... แข็งแกร่งไม่เบา"