เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 184 หุบเขากระบี่แยก การปะทะ
-----------------------------------------
ทั้งสองสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะย้ายโต๊ะน้ำชาไปในที่แห่งใหม่ แล้วดื่มกินสำราญใจกันต่อ
กู่มิ่งสัมผัสได้ว่าคนผู้นี้ไม่มีเจตนาร้ายต่อตน เพียงแต่วิธีการปรากฏตัวของเขานั้นดูแปลกประหลาดไปสักหน่อย
เขาเองก็ขี้เกียจจะใส่ใจ เพราะในใต้หล้านี้ คนประหลาดพิลึกพิลั่นมีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน
เมื่อยามโพล้เพล้มาเยือน เย่หยุนเฉินก็ลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตามองไปรอบข้างพลางเกาหัวอย่างฉงน
"เอ๊ะ ไม่ถูกสิ ตามเส้นทางที่ข้ากำหนดไว้ควรจะเป็นทิศทางของสำนักกระบี่คุณธรรม เหตุใดถึงมาโผล่ที่นี่ได้?"
เย่หยุนเฉินเดาะลิ้น แววตาเป็นประกายขึ้นมาทันทีพลางร้องอุทาน
"สุรานกกระเรียนวิญญาณยุคบรรพกาล? ของดีนี่นา"
เย่หยุนเฉินไม่สนใจทั้งสองคน ทำตัวสนิทสนมราวกับเป็นเจ้าของบ้าน จิตสัมผัสขยับเพียงเล็กน้อย กาก็ลอยมาอยู่ในมือเขา