เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 175 ปรมาจารย์ค่ายกล? แข็งแกร่งงั้นหรือ?
-----------------------------------------
สิ้นเสียงนั้น กู่มิ่งสะบัดชายแขนเสื้อ พลังปราณมหาศาลพลันแปรเปลี่ยนเป็นพายุหมุนโหมกระหน่ำไปทั่วผืนปฐพี
คุกเพลิงมอดดับลงในพริบตา จิตกระบี่แตกซ่าน ฝุ่นผงต่างพากันหลีกหนี
เจี้ยนอ่าวสัมผัสถึงความผิดปกติได้เป็นคนแรก สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเตือนขึ้นทันที
“ระวังตัวไว้ มันยังไม่ตาย”
เจี้ยนรื่อตกตะลึง สมองของเขายังประมวลผลไม่ทัน การโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเขา ผู้ฝึกยุทธ์สายมารผู้นั้นจะยังไม่ตายได้อย่างไร
นี่คือความมั่นใจอันเด็ดขาดของเขา จึงทำให้เขารู้สึกเหลือเชื่อยิ่งนัก
ทว่าในวินาทีต่อมา สายลมแผ่วเบาก็พัดผ่านเส้นผมบริเวณท้ายทอย ร่างกายของเขาแข็งทื่ออยู่กับที่ ความรู้สึกขนลุกขนพองแล่นพล่านไปทั่วร่างจนหนังศีรษะชาหนึบ