164 - บทที่ 165 วิชาเนรมิตดินแดนโสโครกคืนชีพ หล่อหลอมวงล้อชะตาขึ้นใหม่

บทที่ 165 วิชาเนรมิตดินแดนโสโครกคืนชีพ หล่อหลอมวงล้อชะตาขึ้นใหม่

-----------------------------------------

ขุยหลงตื่นตะลึง ความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อถาโถมเข้าใส่จนมึนงง

การป้องกันที่มันภาคภูมิใจนักหนา กลับไม่อาจรับได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว เกล็ดเกราะบนร่างแตกละเอียด

เหล่าเจ้าแห่งปีศาจตนอื่นยิ่งหวาดกลัวจนสุดขีด หวงฝูฉางเซิงผู้นี้คือปีศาจในคราบมนุษย์ เป็นปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าบิดาของเขาเสียอีก แม้แต่ผู้ที่บรรลุระดับต้าเฉิงขั้นสูงสุดก็ยังไม่มีสิทธิ์เข้าแทรกแซงการต่อสู้นี้ ต่างพากันถอยร่นหนีตาย

ดวงตาที่ดุจดั่งสุริยันจันทราของขุยหลงจ้องเขม็งไปยังท่าทีที่ราบเรียบสงบนิ่งของหวงฝูฉางเซิง ก่อนจะเอ่ยถามสิ่งที่ค้างคาใจ

“ด้วยความสามารถของเจ้า หากเจ้าลงมือแต่แรก พ่อของเจ้า หวงฝูเป빙อวิ๋น ไม่มีทางตายด้วยน้ำมือเราได้ เจ้าต้องการสิ่งใดกันแน่?”

คำถามของมันคือสิ่งที่เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนต่างสงสัย พวกเขาไม่เข้าใจว่าด้วยระดับความร้ายกาจและเล่ห์เหลี่ยมของหวงฝูฉางเซิง เหตุใดจึงปล่อยให้บิดาของตนต้องดับสูญ

หญิงเมี่ยวอินมีสีหน้าซับซ้อน นางมองไปยังร่างนั้นพลางทอดถอนใจยาว ราวกับคาดเดาอะไรบางอย่างได้