161 - บทที่ 162 มอดไหม้แก่นแท้ ฝังร่างใต้กองหิมะ

บทที่ 162 มอดไหม้แก่นแท้ ฝังร่างใต้กองหิมะ

-----------------------------------------

กู่มิ่งมิได้ตอบโต้ ในใจของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหารที่ท่วมท้น ความคิดเดียวในยามนี้... คือการส่งผู้ที่สมควรตายไปลงนรกเสีย

“หลงฉางคง...”

ร่างของเขาวูบหายไปในพริบตา ก่อนจะปรากฏขึ้นอีกครั้งที่เบื้องหลังของหลงฉางคง กระบี่คู่ในมือประสานเข้าหากัน เพลิงม่วงเผาฟ้าและเพลิงประหลาดลึกลับพุ่งทะยานออกมาดุจมังกรเพลิงสองตัวที่สลับกันร่ายรำ เสียงมังกรคำรามดังกึกก้องไปทั่วฟ้า

ยามหลงฉางคงทุ่มกำลังทั้งหมดเข้าต้านทาน มังกรทั้งสองกลับผสานรวมกัน พลังอำนาจพุ่งสูงขึ้นถึง 10 เท่า แรงปะทะซัดร่างของหลงฉางคงกระเด็นออกไปจนตกอยู่ในสภาพน่าเวทนา

อานุภาพของเคล็ดวิชาเพลิงประหลาดนั้นรุนแรงเกินไป การใช้เพลิงประหลาดแปรเปลี่ยนเป็นเจตจำนงกระบี่เมื่อหลอมรวมกัน แม้จะยังเทียบไม่ได้กับดอกบัวเพลิงประหลาด แต่ก็ยังคงความน่าสะพรึงกลัวจนยกระดับพลังขึ้นได้ถึง 10 เท่า

หลงฉางคงอยู่ในสภาพทุลักทุเล กว่าจะตั้งหลักได้กู่มิ่งก็พุ่งเข้ามาสังหารอีกครั้ง