146 - บทที่ 147 จัดหนักให้เจ้าสักก้อน เอาให้ขยะแขยงจนตายไปเลย

บทที่ 147 จัดหนักให้เจ้าสักก้อน เอาให้ขยะแขยงจนตายไปเลย

-----------------------------------------

จากนั้น กู่มิ่งเริ่มลงมือสร้างค่ายกลป้องกันอย่างเต็มกำลัง ทรัพยากรนานาชนิดถูกทุ่มเทลงไปโดยไม่เสียดาย

ด้วยแรงสนับสนุนจากสำนักเมฆาเหมันต์และขุมกำลังฝ่ายต่างๆ ทำให้เขาไม่ต้องกังวลเรื่องทรัพยากรแม้แต่น้อย

กาลเวลาล่วงเลยไป เหนือน่านฟ้าเมืองจ้างฮวา ค่ายกลมหาศาลชั้นแล้วชั้นเล่าถูกสร้างขึ้นจนผสานเข้ากับผืนฟ้าและแผ่นดิน

แม้ผู้บำเพ็ญทั่วไปอาจไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ แต่หยุนซูจื่อและคนอื่นๆ กลับสัมผัสได้ชัดเจนว่า สิ่งที่อยู่เหนือศีรษะพวกเขานั้นไม่ใช่เพียงค่ายกลธรรมดา หากแต่เป็นคมมีดที่แขวนอยู่บนฟากฟ้า พร้อมจะร่วงหล่นลงมาปลิดชีพพวกเขาได้ทุกเมื่อ

ตามความต้องการของกู่มิ่ง การมีอยู่ของค่ายกลโจวเทียนห้าธาตุนั้น นอกจากผู้ที่ไว้ใจได้แล้ว คนอื่นๆ ล้วนไม่ล่วงรู้

นี่มิใช่เพียงเพื่อป้องกันสายลับจากเผ่าปีศาจเท่านั้น แต่ยังเพื่อรอคอยวันหนึ่งที่จะใช้เมืองจ้างฮวาเป็นกับดักสังหารกองทัพปีศาจนับล้าน