139 - บทที่ 140 หมากกลซับซ้อนซ่อนเงื่อน

บทที่ 140 หมากกลซับซ้อนซ่อนเงื่อน

-----------------------------------------

“อัจฉริยะเช่นนี้ กลับต้องมาจมหายไปท่ามกลางผู้คน ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก”

กู่มิ่งรำพึงออกมาประโยคหนึ่ง มิใช่ว่าเขาจะดูแคลนความสามารถของอดีตเจ้าสำนักท่านนี้ แต่เมื่อเทียบกับเหล่าอัจฉริยะรุ่นเดียวกันแล้ว ก็นับว่าจืดจางลงไปมากจริงๆ

ไม่แปลกใจเลยที่เขาถูกผลักดันให้มารับตำแหน่งเจ้าสำนักเมฆาเหมันต์เพื่อแบกรับงานหนักหนาสาหัสเช่นนี้

กู่มิ่งบ่นพึมพำในใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจว่า อดีตเจ้าสำนักท่านนี้ก็เป็นยอดอัจฉริยะที่น่าทึ่งจริงๆ

สองพันปีบรรลุระดับหลอมความว่างเปล่าขั้นสูงสุด ห้าพันปีบรรลุระดับผสานร่าง หากมองย้อนไปตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ก็นับว่าเป็นผู้ที่โดดเด่นเหนือใคร

เมื่อเทียบกับกู่มิ่งแล้ว... อะแฮ่ม เทียบกันไม่ได้ เพราะตัวเขายังไม่ได้เริ่มรวบรวมทารกวิญญาณเลยด้วยซ้ำ